ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΟΛΑ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ. Αποκλειστική συνέντευξη με τη ΒΟΥΛΑ ΠΑΤΟΥΛΙΔΟΥ - ΧΡΥΣH ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΗΣ - ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ - ΕΠΙΤΙΜΟ ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ Δ.Σ. ΒΕΤΕΡΑΝΩΝ ΗΡΑΚΛΗ

March 5, 2015

  - Κυρία Πατουλίδου ποιον Στίβο θεωρείτε δυσκολότερο, αυτόν της Πολιτικής ή αυτόν του Κλασικού Αθλητισμού ;

- Όχι, είναι ο Στίβος της μαμάς, γιατί εκεί καλείσαι να συνηγορήσεις στη διαμόρφωση της προσωπικότητας ενός καινούριου ανθρώπου και από εκεί κρίνεσαι μελλοντικά, γιατί είσαι ένα κομμάτι του μέλλοντος το οποίο εσύ δρομολογείς. Αυτός θεωρώ ότι είναι και ο δυσκολότερος ρόλος και ίσως στην εποχή μας κάπου τον έχουμε αποποιηθεί, γιατί τρέχουμε για το σήμερα και το αύριο το έχουμε ξεχάσει, ίσως ακόμα και να το έχουμε χάσει.

- Συνεχίζετε να αθλείστε και με ποιο τρόπο ; Κατά πόσο ο αθλητισμός επηρεάζει την ποιότητα ζωής σας ;

- Ένας αθλητής που έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο, έχει μέσα στην καθημερινότητα του τον αθλητισμό όπως και την αναπνοή του, όσα χρόνια και αν περάσουν δεν χάνει την επαφή, γιατί μην το κρύβουμε ο αθλητισμός είναι παράταση των νιάτων. Εάν δεν γυμναστώ νομίζω ότι έχω αρρωστήσει, εάν δε νιώσω τον ιδρώτα στο πρόσωπο μου κάτι παθαίνω, θα μου πεις πήγαινε και για κολύμπι αλλά έλα που δε μ'αρέσει εκτός αν είναι 40 βαθμοί το καλοκαίρι. Στο Καυτανζόγλειο όπου γυμναζόμουν δεν πηγαίνω, τότε είχα συγκεκριμένους στόχους να βελτιώσω, αυτοσκοπός μου ήταν η απόδοση και η επίδοση. Πλέον επιδιώκω να γυμνάζομαι οικογενειακά αν και έχουν στενέψει τα χρονικά περιθώρια, Τιμής Ένεκεν μου επιτρέπουν να χρησιμοποιώ τους χώρους ενός γυμναστηρίου, της Άρσης Βαρών βέβαια, αυτά είναι και τα βάρη που έκανα και μια ζωή. Προσπαθώ να μαζευόμαστε στο γυμναστήριο οικογενειακά, τα Σάββατα τουλάχιστον, μιας και ο μικρός μου καθημερινές πάει σχολείο επίσης παίζω Τεννις, μου αρέσει που γυμνάζεσαι μέσα από το παιχνίδι, αυτή η διαδικασία του έχασα- κέρδισα την μπάλα σε γυμνάζει αυτόματα.

- Θα θέλατε να μοιραστείτε μαζί μας, την γνώμη σας για τον Κλασικό Αθλητισμό ;

- Η ίδια η λέξη το λέει Κλασικός Αθλητισμός, μιλάμε για τον Καζαντζάκη και τον χαρακτηρίζουν ως Κλασικό συγγραφέα, δηλαδή Παγκόσμιο. Ο Κλασικός Αθλητισμός και όχι Στίβος είναι η βάση, γιατί αν δεν ξέρεις να τρέχεις, να κάνεις άλματα, να ελίσσεσαι δεν μπορείς να κάνεις και τίποτα άλλο τόσο καλά, κυρίως αν στοχεύεις στην κορυφή.

- Πώς στοχεύετε από την θέση της Αντιπεριφεριάρχου Θεσσαλονίκης να στηρίξετε τον τοπικό Κλασικό Αθλητισμό ;

- Εννοείται ότι όταν έχεις ένα τέτοιο παρελθόν, ότι και να κάνεις, σε όποια θέση και να είσαι λίγο πολύ πάντοτε έχεις έστω ένα μόριο μέσα στο μυαλό σου, το οποίο λειτουργεί στο να αναρωτιέσαι πως μπορώ να βοηθήσω, να βελτιώσω, να συνεισφέρω, να συνυπάρχω με όσους ανθρώπους λειτουργούν σε αυτό το κομμάτι τη δεδομένη χρονική στιγμή. Σίγουρα και πάντα μέσα στα πλαίσια των δράσεων της Περιφέρειας για τον ερασιτεχνικό αθλητισμό, θα προσπαθήσω με τους συνεργάτες μου να στηρίξουμε όσο μπορούμε τις διοργανώσεις του Κλασσικού Αθλητισμού όπως π.χ. τα ΖΑΧΑΡΙΑΔΕΙΑ  2015,  τα οποία από το 2010 ανήκουν στο καλεντάρι του Σ.Ε.Γ.Α.Σ και έχουν γίνει θεσμός.

 - Ποια θεωρείτε τα βασικά χαρακτηριστικά της επιτυχίας και ποια νομίζετε πως είναι το δικό σας δυνατότερο και το λιγότερο δυνατό χαρακτηριστικό σημείο ;

-  Όποιον επιτυχημένο άνθρωπο αν ρωτήσεις και αν τον παρακλήσεις να τραβήξει την αυλαία για να μπεις στα παρασκήνια, θα σου πουν λίγο πολύ πως η διαδρομή ήταν για όλους η ίδια. Είτε είσαι μουσικός,μαθηματικός, αθλητής, όσο ταλέντο και αν έχεις δεν αρκεί, από τα δέκα δάχτυλα το ένα είναι ταλέντο και τα υπόλοιπα εννιά είναι δουλειά, δουλεία, δουλειά,  επιμονή, επιμονή, αποτυχία, αποτυχία, αποτυχία ξανασηκώνεσαι επιτυχία, αυτός είναι ένας επιτυχημένος άνθρωπος. Τα δυνατότερα χαρακτηριστικά μου σημεία είναι η επιμονή μου και το πείσμα μου, όταν μου λένε όχι και σκέφτομαι πως πάντα υπάρχει μια λύση, το όχι είναι μια δισύλλαβη λέξη, δε θα μείνεις μόνο σε αυτό και θα επαναπαυτείς πίσω ένα όχι δεν γίνεται, όλα γίνονται απλά θέλουν τρόπο, κόπο και συνεργασία. Στον Κλασικό Αθλητισμό μπορεί να είναι ένας αυτός που φαίνεται, αλλά από πίσω υπάρχει ολόκληρη ομάδα, μπορεί ολιγομελής αλλά απαραίτητα δεμένη για να πετύχει ο κοινός στόχος.

  Αν και δε θα με ακούσεις συχνά εξοργίζομαι, δεν αντέχω απέναντι μου ανθρώπους που λένε ''και τι έκανες εσύ ; '' , εάν δεν έχει ο ίδιος να επιδείξει στη ζωή του, έστω κάτι. Κάνεις κάτι γιατί εσύ το πιστεύεις, εσύ το αγαπάς και αν αυτό έχει αποδοχή από τον κόσμο ακόμα καλύτερα, αλλά πρωτίστως το κάνεις για εσένα, στην Ελλάδα μπορεί να θεωρηθεί και πλεονέκτημα και μειονέκτημα.

- Να μεταφερθούμε 23 χρόνια πίσω στην Βαρκελώνη και τι να σας πρωτορωτήσω ; Γίνεστε η πρώτη Χρυσή Ολυμπιονίκης της Ελλάδας και γράφετε Ιστορία,  ποιο είναι το συναίσθημα να τρέχεις με τις καλύτερες και να βγαίνεις πρώτη στον κόσμο ;

- Εάν έμενα σε αυτό το συναίσθημα εννοείται πως δε θα πήγαινα πουθενά, θα έτρεμαν τα πόδια γιατί δεν ήμασταν συνηθισμένοι να τρέχουμε με τους καλύτερους τότε, δεν προλαβαίναμε να φτάσουμε στον τελικό , υπήρχε αποκλεισμός από τον προημιτελικό ή και από τον προκριματικό κατευθείαν. Αυτό το όνειρο είναι επιβεβλημένο και πρέπει να υπάρχει στον καθένα, με τα συνεπακόλουθα δουλειά επιμονή, προσήλωση κ.τ.λ. για να πεις τα κατάφερα , γιατί πολλοί κοντεύουν στην πηγή, αλλά για κάποια άτυχη στιγμή ή συγκυρία δεν φτάνουν, γονατίζουν και δεν ξανασηκώνονται και εκεί πάλι προπόνηση χρειάζεται, λέγεται αντοχή. Και ενώ το 92'  δεν την εξαφανίσαμε, αλλά τουλάχιστον περιορίσαμε την αίσθηση ότι συναγωνιζόμαστε με θηρία, όταν ένας Δαβίδ νίκησε τον Γολιάθ και άρχισαν να λένε όλοι ''και ποια είναι αυτή και εγώ μπορώ'' , τώρα είμαστε πάλι στο μηδέν και πρέπει να ξανασηκωθούμε.

- Η ποιο έντονη εκδήλωση θαυμασμού στο πρόσωπο σας ;

- Είναι τόσες πολλές οι ανθρώπινες ιστορίες και έντονα συναισθηματικά φορτισμένες οι στιγμές που ποια να αφήσεις και ποια να ξεχωρίσεις. Όταν θυμάμαι έναν γέροντα κοντά 90 χρόνων να γονατίζει και να μου φιλάει τα πόδια και να μην ξέρω πως να αντιδράσω. Γενικά όλη αυτή η αγάπη του κόσμου, το ότι τόνωσα λίγο την υπερηφάνεια και τον αυτοσεβασμό τους ,το ότι δεν είναι ανύπαρκτοι ως έθνος και κράτος, η εκπροσώπηση της Εθνικής στο εξωτερικό με κάνουν να νιώθω πολύ μεγάλη ευθύνη.

-  Αν κάνατε ένα ταξίδι πίσω στο χρόνο τι θα αλλάζατε σαν αθλήτρια;

- Ευθύς εξαρχής θα ήθελα να το είχα ευχαριστηθεί περισσότερο, γιατί είχε τέτοια αγωνία και μαύρισμα ψυχής , από το εάν μια μέρα πήγαινε καλά και από τις μέρες που δεν πήγαιναν όπως περιμέναμε, θα ήθελα να το είχα ευχαριστηθεί και άλλο. Νομίζω πως κάτι παρόμοιο γίνεται σε όλους, το βλέπω και μέσα από τα μάτια του παιδιού μου και τους αγώνες του, πως συμπεριφέρεται λίγα λεπτά πριν τον αγώνα. Αλλά τελικά όλο αυτό είναι μια ατελείωτη ευχαρίστηση, τουλάχιστον τώρα το βλέπω γιατί τότε δεν το έβλεπα έτσι.

- Ξεκινήσατε σαν αθλήτρια του Δρόμου των 100μ. και του Άλματος σε Μήκος

πως βρεθήκατε στα Εμπόδια ;

- Ήταν οι συνθήκες τέτοιες που τα εμπόδια τα ήξερα μόνο στην τηλεόραση, χωρίς να θέλω να τα μειώσω σε αξία, αλλά είναι τι αρέσει στον καθένα προσωπικά, δεν ήταν αγαπημένο μου αγώνισμα τα εμπόδια, αλλά αυτό που μοιράζομαι τις περισσότερες φορές και παροτρύνω τους νέους ανθρώπους είναι ότι δεν πρέπει να κλείνεις ποτέ καμία πόρτα. Όταν ένας άνθρωπος μεγαλύτερος, πεπειραμένος που έχει δει περισσότερα πράγματα από εσένα, σου προτείνει μια εναλλακτική διαδρομή και μια άλλη λύση, μην αρνείσαι γιατί δεν ξέρεις ποτέ ποια είναι η διαδρομή που θα σε πάει μακρύτερα. Το μήκος ήταν το αγαπημένο μου αγώνισμα και τα 100μ. αλλά μη ξεχνάμε ότι ήμουν ήδη 21 χρονών όταν ξεκίνησα τον πρωταθλητισμό, μπορεί να μην ξεκίνησα από τον καναπέ αλλά ήμουν ήδη πάρα πολύ μεγάλη. Εκεί λοιπόν με παρότρυνε ο Πλούταρχος Σαρασλανίδης πως πλέον δεν μπορούμε να βελτιώσουμε την ταχύτητα και να δοκιμάσουμε τα εμπόδια. Δεν είναι μόνο να βρεις καλό χωράφι, αλλά είναι και να ξέρεις τι θα σπείρεις επάνω, και σαν μεγάλος Δάσκαλος και καθολικός γνώστης των εμποδίων ο Πλούταρχος βρήκε χωράφι να καλλιεργήσει. Να αναφέρω πως στα 15 μου, όταν έφτασα για πρώτη φορά στο Καυτανζόγλειο Στάδιο μου είχαν πει πως δεν κάνω για τον χώρο του Κλασικού Αθλητισμού και έφυγα.

- Τι σημαίνει για εσάς ΗΡΑΚΛΗΣ και τι θα λέγατε στα νέα παιδιά για να τα παροτρύνατε να ασχοληθούν με τον Κλασσικό Αθλητισμό ;

-΄Για εμένα  ο ΗΡΑΚΛΗΣ και Κλασικός Αθλητισμός είναι από εκεί που ξεκίνησαν όλα. Παρόλο που δεν γνωρίζω όλους τους τωρινούς παράγοντες, τις καλύτερες αλλά και μια από τις χειρότερες στιγμές μου τις έζησα στον ΗΡΑΚΛΗ , την χειρότερη δεν την έζησα στον Στίβο αλλά ΗΡΑΚΛΗΣ ήταν η ομπρέλα, από παραπληροφόρηση είχε δημιουργηθεί ένα πολύ κακό κλίμα, αλλά μακάρι να ήξεραν. Όσων αφορά τον Στίβο του ΗΡΑΚΛΗ γνώρισα ανθρώπους, οι οποίοι ξαφνικά με έκαναν να νιώθω πως όταν έφευγα από το σπίτι άφηνα το βιολογικό μου πατέρα και πήγαινα στο γήπεδο για να συναντήσω το φυσιολογικό μου πατέρα.Ο κυρ Νίκος ο Ζαχαριάδης δεχόταν τα παιδιά του με τέτοια αγκαλιά, τέτοια θέρμη, τέτοια χαρά και αγάπη, αλλά και όλοι και όλες όσοι ήταν στο γήπεδο εκείνα τα χρόνια, στιγμές που τις κουβαλάς για πάντα και δε ξεχνιούνται όσος χρόνος και αν περάσει. Ακόμα και σήμερα όταν περνάω από το Ιβανώφειο και το Καυτανζόγλειο , σκέφτομαι πόσα παιδιά έχουν περάσει από εκεί και δεν μιλάω μόνο για όσους έχουν διαπρέψει, μιλάω για την οικογένεια του ΗΡΑΚΛΗ. Ψάξε και βρες μου έναν που να πέρασε από εκεί μέσα και να μπορείς να μου πεις για το ποιόν του χαρακτήρα του, γινότανε σωστή διαπαιδαγώγηση και διαμόρφωση χαρακτήρα μέσα στο γήπεδο, δεν μπορούσε να αντέξει κάποιος που δεν ήταν καλός άνθρωπος, τον απέβαλλε το ίδιο το σύστημα και η σχέση που είχαμε όλοι οι υπόλοιποι μεταξύ μας και αυτό θα έπρεπε να είναι και μάθημα ζωής για όλους τους Συλλόγους. . Η παιδεία δεν έρχεται μόνο από το σχολείο και την οικογένεια, αλλά και από τέτοιους χώρους, αρχικά τα παιδιά πηγαίνουν στο γήπεδο για να χαρούν και να παίξουν, μέσα από το παιχνίδι διαμορφώνεται και ο χαρακτήρας του, μέσα από τον συναγωνισμό και τον ανταγωνισμό, μαθαίνεις να σέβεσαι τον εαυτό σου και τους άλλους , θυμάμαι αυτό που έζησα στο εξωτερικό όταν ήμουν κοντά 14 χρονών , τον σεβασμό που ενέπνεαν οι μεγάλοι τότε αθλητές, παρ όλη  τη σεμνότητα τους, ήξερες που να σταθείς όταν περνάνε, να περιμένεις για να τρέξουν και να τρέξεις εσύ μετά από αυτούς , έτσι είναι και στη ζωή να περπατήσω ή να τρέξω, σε ποιο διάδρομο να μπω για να αγωνιστώ και πως να σεβαστώ αυτόν που τρέχει δίπλα μου, είναι ένα μεγάλο σχολείο ο Κλασικός Αθλητισμός του ΗΡΑΚΛΗ.

 

Επιμέλεια: Ελεονώρα Ρωσιάδου

Please reload

Recent Posts
Please reload

ΑΚΑΔΗΜΙΕΣ ΣΤΙΒΟΥ - ΝΕΑ - ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ -ΚΑΛΕΝΤΑΡΙ ΣΤΙΒΟΥ - ΑΘΛΗΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ - ΠΡΟΠΟΝΗΣΕΙΣ 

© 2014 ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΒΕΤΕΡΑΝΩΝ ΣΤΙΒΟΥ ΗΡΑΚΛΗ | ΝΙΚΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ